★ y a m a M o ★ . . . เด็กหญิงหัวไม้ขีดไฟ

 บล็อคหน้านี้ อัพตอนเวลาหลังเที่ยงคืนนิดๆ

ก่อนหน้านี้ได้นั่งรอคลิปโหลดให้เสร็จแล้วก็ว่าจะไปหลับ

แต่เพราะว่านั่งรออย่างเดียวรึป่าวที่ทำให้มัน...ว่าง...เกินไป

ในหัวคิดไปเรื่อยเปื่อย

เหนื่อย...คือความรู้สึกที่ชัดเจนที่สุดในตอนนี้

มันเหนื่อย มากกว่าท้อ

มันเหนื่อย ยิ่งกว่าเหนื่อย

เวลาที่เหนื่อยมากๆ มันจะมีความรู้สึกที่อยากจะกลับไปวาดรูป

มันเป็นช่วงเวลาที่มีความสุขมากถ้าลองกลับนึกย้อนไป

คงเพราะตอนนั้นยังเด็ก เลือกเรียนศิลปะเพราะอยากวาดรูปอย่างบริสุทธิ์ใจ

แต่กับทุกวันนี้ กับความรู้สึกที่ว่าการดำเนินชีวิตทำไมมันถึงได้ยากนัก?

นั้นซินะ?

เหมือนทุกอย่างคือการแข่งขัน ต้องเข้มแข็งเพื่อให้อยู่รอด...งั้นเหรอ?

รู้ตัวว่าไม่ได้เก่งถึงขนาดนั้น

ให้ตายเถอะ!

ตอนนี้มันไม่มีดินสอเลยซักแท่ง ตอนนี้มันไม่มีกระดาษเลยซักแผ่น

นั่งร้องไห้ด้วยเรื่องแค่นี้ มันน่าตลกไหม?

เหตุผล แค่อยากวาดรูป

ไม่อยากเริ่มต้นใหม่

ได้แต่บอกกับตัวเองว่า 'พยายามต่อไป'

ความฝันมันอยู่ไม่ไกลหรอก...ยังไงมันก็ชัดเจนอยู่ในใจแล้วไม่ใช่เหรอ?