★ y a m a M o ★ . . . เด็กหญิงหัวไม้ขีดไฟ

Entry หน้านี้ดอกทานตะวันมาพร้อมซีรี่ย์(เก่า) ฮ้า~

 

เรื่อง Long Love Letter ชื่อไทยคือมหัศจรรย์รักทะลุมิติ...ยังจำกันได้ไหม?

เป็นซีรี่ย์ญี่ปุ่นที่เคยเอามาฉายเมื่อ 7 ปีก่อน นานได้อีก

แต่ก็ยังไม่ลืมจริงๆ กับซีรี่ย์เรื่องนี้ ไม่ซิ! ต้องเรียกว่าลืมไม่ลงมากกว่า

 

 

ก็ไม่รู้ซินะว่าทำไมอยู่ๆ ถึงอยากพูดถึงซีรี่ย์เรื่องนี้?

ซีรี่ย์เรื่องนี้ยามะพีเล่น อันนี้ก็หนึ่งเหตุผล...รวมกับอีกหลายๆ เหตุผลเข้าด้วยกัน ฮ้า~

 

คงเป็นเพราะสถานการณ์ปัจจุบันของโลกในตอนนี้ล่ะมั้ง? ถึงทำให้คิดถึงซีรี่ย์เรื่องนี้ขึ้นมา

ซีรี่ย์เรื่องนี้เป็นเรื่องราวของกลุ่มนักเรียนแล้วก็อาจารย์ที่อยู่ๆ ก็หายไปพร้อมโรงเรียน

ไปโผล่อีกทีก็ในโลกอนาคต ปี2020 นู้น~

โลกอนาคตที่มีแต่ทะเลทราย ไม่มีไฟฟ้า ไม่มีคลื่นโทรศัพท์ อาหารเหลือน้อย

เป็นการใช้ชีวิตที่ลำบากลำบนสุดๆ อินังดอกทานตะวันนั่งดูไปก็รู้สึกหวิวๆ ยังไงชอบกล

แต่ชอบมากในตอนที่ทุกคนเดินสำรวจพื้นที่เพื่อที่จะหาพื้นที่สีเขียวต้นไม้ดอกไม้

แต่สิ่งที่เจอคือดอกไม้พลาสติกที่มันไม่ย้อยสลาย...ดูแล้วมันสะท้อนมาก

น้ำบาดาลก็มีสารพิษเจือปนเพราะมีคนทิ้งขยะพวกสารเคมีลงไปในดิน เลยเป็นผลในโลกอนาคต

ดื่มกินไม่ได้ ปลูกต้นไม้ไม่ขึ้น กรี๊ดดด!~ อินังดอกทานตะวันดูเรื่องนี้แล้วแบบโคตรหดหู่

แล้วไปๆ มาๆ ที่โลกอนาคตเป็นแบบนี้เพราะมนุษย์ทำลายล้างกันเอง

เพื่อแย่งชิงทรัพยากรโลก เพราะมนุษย์มีจำนวนเพิ่มมากขึ้น

แล้วยังมีมนุษย์กลายพันธุ์จนเป็นสัตว์ประหลาดอีก!!!

แบบว่าดอกทานตะวันอึ้ง!!! ในครั้งแรกที่เห็น คนเขียนบทคิดได้ไง โฮกกกกกกกก!~

 

 

ซีรี่ย์เรื่องนี้ให้ความรู้สึกที่ไม่เน้นเรื่องของความรักแบบหนุ่มสาวมากมายนัก

ส่วนมากมีแต่การหาทางรอด ความเห็นแก่ตัวของคน หรือแม้แต่การเสียสละ บลาๆ 

แล้วก็พูดถึงผลต่างๆ ที่คนในยุคอดีตทำไว้ นั้นก็คือเราๆ ในปัจจุบันเนี้ยแหละ

 

ยอมรับเลยว่าซีรี่ย์เรื่องนี้เป็นเรื่องแรกและเรื่องเดียวที่อยากจะให้เกิดปาฎิหาริย์ตอนจบ

ถึงแม้ว่ามันจะโคตรโอเวอร์ถ้ามีปาฎิหาริย์ตอนจบจริงๆ

แต่ก็อยากจะให้มันเกิดขึ้น อยากจะให้ตัวละครทั้งหมดกลับมายุคเดิมของตัวเองได้

แต่ก็ไม่ไง กลับมาไม่ได้ไง...

อินังดอกทานตะวันหดหู่ยกกำลังล้านเมื่อดูซีรี่ย์เรื่องนี้จบ

แถมเพลงก็ยังพาหดหู่เข้าไปอีกเป็นเท่าตัว

 

นิ่งสนิท...

 

โคตรเศร้า โคตรหดหู่ โคตรน่ากลัว...น้ำตาไม่ไหล แต่กูจิตตกไป10วันเต็มๆ เลยไง!!!!!!! 

ซีรี่ย์เรื่องนี้ดูนับครั้งได้ บอกตรงๆ ว่าถึงยามะพีมันจะเล่นแต่ก็กลัวที่จะดูซีรี่ย์เรื่องนี้มาก

แต่เรื่องนี้พีมันเล่นโคตรสมบุกสมบันเลย กลายเป็นเมล็ดพันธุ์ของมนุษยชาติไปซะงั้นพี ฮ้า~

 

เฮ้อ~ คิดถึงพี

 

ปล. ในที่สุดที่ลงคอร์สกราฟฟิกทัน

ปล. โก โก เชียงใหม่ ตามด้วย บางกอกฟ้าอมร...กูเหนื่อยจับจิต

ปล. ช่วงนี้ตื่นเต้นไม่รู้สาเหตุอยู่บ่อยๆ มันเป็นบ้าไรวะ!?

ปล. แต่งฟิคบิ๊กแบงทำเอาจิตตกได้เหมือนกัน ทำเอาแต่งเรื่องอื่นไม่ได้เลยเนี้ย

ปล. อยากได้นิยายซักเล่มที่สามารถทำให้ติดแบบบ้าบอได้

ปล. ยังอยากไปแม่สายไม่เปลี่ยนแปลง

ปล. แต่อยากไปโตเกียวทาวเวอร์มากกว่า ฮ้า~

ปล. ดอกทานตะวันสู้ๆ !!!!!!!!